Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

       
مثنوی مولانا جلال الدین رومی
 
    نی

بشنو از نی چون حكایت میكند از جدائی ها شكایت میكند کز نیستان تا مرا ببریده اند در نفیرم مرد و زن نالیده اند سینه خواهم شرحه شرحه از فراق تا بگویم شرح درد اشتیاق هر كسی كاو دور ماند از اصل خویش باز جوید روزگار وصل خویش من به هر جمعیتی نالان شدم جفت بد حالان و خوش حالان شدم هر كسی از ظنّ خود، شد یار من از درون من نَجَست اسرار من سر من از ناله ی من دور نیست لیك چشم و گوش را آن نور نیست تن ز جان و، جان ز تن مستور نیست لیك كس را دیدِ جان دستور نیست آتش است این بانگِ نای و، نیست، باد هر كه این آتش ندارد، نیست باد آتش عشق است كاندر نی فتاد جوشش عشق است كاندر می فتاد نی حریف هر كه از یاری برید پرده هایش پرده های ما درید همچو نی زهری و تریاقی كه دید ؟ همچو نی دمساز و مشتاقی كه دید ؟ نی حدیث راهِ پر خون میكند قصه های عشق مجنون میكند محرم این هوش، جز بی هوش نیست مر زبان را مشتری، جز گوش نیست در غم ما روزها بی گاه شد روزها با سوزها همراه شد روزها گر رفت، گو رو، باك نیست تو بمان، ای آنكه چون تو، پاك نیست هر كه جز ماهی، ز آبش سیر شد هر كه بی روزیست، روزش دیر شد درنیابد حال پخته، هیچ خام پس سخن كوتاه باید، والسلام دفتر اول از مثنوي

  مثنوی مولانا جلال الدین رومی

بشنويد اي دوستان اين داستان خود حقيقت نقد حال ماست آن بود شاهي در زماني پيش ازين ملك دنيا بودش و هم ملك دين اتفاقا شاه روزي شد سوار با خواص خويش از بهر شكار يك كنيزك ديد شه بر شاه‌راه شد غلام آن كنيزك پادشاه مرغ جانش در قفص چون مي‌طپيد داد مال و آن كنيزك را خريد چون خريد او را و برخوردار شد آن كنيزك از قضا بيمار شد آن يكي خر داشت و پالانش نبود يافت پالان گرگ خر را در ربود كوزه بودش آب مي‌نامد بدست آب را چون يافت خود كوزه شكست شه طبيبان جمع كرد از چپ و راست گفت جان هر دو در دست شماست جان من سهلست جان جانم اوست دردمند و خسته‌ام درمانم اوست هر كه درمان كرد مر جان مرا برد گنج و در و مرجان مرا جمله گفتندش كه جانبازي كنيم فهم گرد آريم و انبازي كنيم هر يكي از ما مسيح عالميست هر الم را در كف ما مرهميست گر خدا خواهد نگفتند از بطر پس خدا بنمودشان عجز بشر ترك استثنا مرادم قسوتيست نه همين گفتن كه عارض حالتيست اي بسا ناورده استثنا بگفت جان او با جان استثناست جفت هرچه كردند از علاج و از دوا گشت رنج افزون و حاجت ناروا آن كنيزك از مرض چون موي شد چشم شه از اشك خون چون جوي شد از قضا سركنگبين صفرا فزود روغن بادام خشكي مي‌نمود از هليله قبض شد اطلاق رفت آب آتش را مدد شد همچو نفت

  مثنوی مولانا جلال الدین رومی

قصهء رنجور و رنجوري بخواند بعد از آن در پيش رنجورش نشاند رنگ روي و نبض و قاروره بديد هم علاماتش هم اسبابش شنيد گفت هر دارو كه ايشان كرده‌اند آن عمارت نيست ويران كرده‌اند بي‌خبر بودند از حال درون استعير الله مما يفترون ديد رنج و كشف شد بروي نهفت ليك پنهان كرد وبا سلطان نگفت رنجش از صفرا و از سودا نبود بوي هر هيزم پديد آيد ز دود ديد از زاريش كو زار دلست تن خوشست و او گرفتار دلست عاشقي پيداست از زاري دل نيست بيماري چو بيماري دل علت عاشق ز علتها جداست عشق اصطرلاب اسرار خداست عاشقي گر زين سر و گر زان سرست عاقبت ما را بدان سر رهبرست هرچه گويم عشق را شرح و بيان چون به عشق آيم خجل باشم از آن گرچه تفسير زبان روشنگرست ليك عشق بي‌زبان روشنترست چون قلم اندر نوشتن مي‌شتافت چون به عشق آمد قلم بر خود شكافت عقل در شرحش چو خر در گل بخفت شرح عشق و عاشقي هم عشق گفت آفتاب آمد دليل آفتاب گر دليلت بايد از وي رو متاب از وي ار سايه نشاني مي‌دهد شمس هر دم نور جاني مي‌دهد سايه خواب آرد ترا همچون سمر چون برآيد شمس انشق القمر خود غريبي در جهان چون شمس نيست شمس جان باقئي كش امس نيست شمس در خارج اگر چه هست فرد مي‌توان هم مثل او تصوير كرد شمس جان كو خارج آمد از اثير نبودش در ذهن و در خارج نظير در تصور ذات او را گنج كو تا در آيد در تصور مثل او چون حديث روي شمس الدين رسيد شمس چارم آسمان سر در كشيد واجب آيد چونك آمد نام او شرح كردن رمزي از انعام او اين نفس جان دامنم بر تافتست بوي پيراهان يوسف يافتست كز براي حق صحبت سالها بازگو حالي از آن خوش حالها تا زمين و آسمان خندان شود عقل و روح و ديده صد چندان شود لاتكلفني فاني في الفنا كلت افهامي فلا احصي ثنا كل شي‌ء قاله غيرالمفيق ان تكلف او تصلف لا يليق من چه گويم يك رگم هشيار نيست شرح آن ياري كه او را يار نيست شرح اين هجران و اين خون جگر اين زمان بگرار تا وقت دگر قال اطعمني فاني جائع واعتجل فالوقت سيف قاطع صوفي ابن الوقت باشد اي رفيق نيست فردا گفتن از شرط طريق تو مگر خود مرد صوفي نيستي هست را از نسيه خيزد نيستي گفتمش پوشيده خوشتر سر يار خود تو در ضمن حكايت گوش‌دار خوشتر آن باشد كه سر دلبران گفته آيد در حديث ديگران گفت مكشوف و برهنه بي‌غلول بازگو دفعم مده اي بوالفضول پرده بردار و برهنه گو كه من مي‌نخسپم با صنم با پيرهن گفتم ار عريان شود او در عيان نه تو ماني نه كنارت نه ميان آرزو مي‌خواه ليك اندازه خواه بر نتابد كوه را يك برگ كاه آفتابي كز وي اين عالم فروخت اندكي گر پيش آيد جمله سوخت فتنه و آشوب و خون‌ريزي مجوي بيش ازين از شمس تبريزي مگوي اين ندارد آخر از آغاز گوي رو تمام اين حكايت بازگوي

  مثنوی مولانا جلال الدین رومی

از خدا جوييم توفيق ادب بي‌ادب محروم گشت از لطف رب بي‌ادب تنها نه خود را داشت بد بلك آتش در همه آفاق زد مايده از آسمان در مي‌رسيد بي‌شري و بيع و بي‌گفت و شنيد درميان قوم موسي چند كس بي‌ادب گفتند كو سير و عدس منقطع شد خوان و نان از آسمان ماند رنج زرع و بيل و داس‌مان باز عيسي چون شفاعت كرد حق خوان فرستاد و غنيمت بر طبق باز گستاخان ادب بگراشتند چون گدايان زله‌ها برداشتند لابه كرده عيسي ايشان را كه اين دايمست و كم نگردد از زمين بدگماني كردن و حرص‌آوري كفر باشد پيش خوان مهتري زان گدارويان ناديده ز آز آن در رحمت بريشان شد فراز ابر بر نايد پي منع زكات وز زنا افتد وبا اندر جهات هر چه بر تاو آيد از ظلمات و غم آن ز بي‌بكي و گستاخيست هم هر كه بي‌باكي كند در راه دوست ره‌زن مردان شد و نامرد اوست از ادب بر نور گشتست اين فلك وز ادب معصوم و پاك آمد ملك بد ز گستاخي كسوف آفتاب شد عزازيلي ز جرات رد باب

    

print this article Add this page to your favorite Social websites
Share |

 
باز هم می گویید مخالفان نظام عددی نیستند ؟
 

عمق فاجعه
فساد مالی از ديدگاه بانک جهانی:دشمن شماره يک مردم

      

ضربه ای که فساد مالی بر منافع مردم وارد ميآورد، موضوع گفتگوی اقتصادی راديو فردا با فریدون خاوند، استاد اقتصاد در پاریس است.

جيم يونگ کيم، رييس بانک جهانی، پنجشنبه نوزدهم دسامبر فساد مالی را «دشمن شماره يک مردم» در کشور های در حال توسعه توصيف کرد. بانک جهانی چه نقشی دارد در مبارزه عليه فساد مالی؟

در کنفرانسی که پنجشنبه در مقر بانک جهانی در واشينگتن بر قرار شد، رييس اين نهاد در توصيف پديده فساد مالی از اصطلاح «دشمن شماره يک مردم» استفاده کرد، با اين استدلال که هر دلار دزديده شده از سوی يک صاحب منصب يا مدير واحد توليدی، دلاری است که از يک زن باردار نيازمند مواظبت دريغ شده، يا از دختر بچه و پسر بچه ای که بايد به مدرسه بروند.

مبارزه جدی بانک جهانی با پديده فساد مالی از سال ۱۹۹۶ آغاز شد، حدود ۱۷ سال پيش، و از همان موقع بانک جهانی اين پديده را «سرطان کشور های فقير» توصيف کرد. از آن موقع به اين طرف بانک جهانی در اعطای تسهيلات مالی به پروژه های توسعه، تلاش ميکند کشور ها يا شرکت های بزرگی که به فساد مالی آلوده هستند، از اين تسهيلات برای پر کردن جيب خودشان استفاده نکنند.

آيا در ايران تاثير پديده فساد بر توسعه اقتصادی و زندگی مردم مورد بررسی قرار گرفته؟

کتاب ها و مقالاتی در اين زمينه منتشر شده، از جمله کتابی زير عنوان «بازشناسی عارضه فساد مالی»، که نويسندگان آن ها اغلب مجبورند به کليات اکتفا کنند و در پرداختن به موارد مشخص مربوط به ايران، بايد خيلی محتاط باشند. تازه در همان سطح کليات هم با مشکلاتی از جمله گرفتن مجوز انتشار يا توزيع روبرو ميشوند.

در عوض بررسی سازمان هايی در سطح بين المللی، به ويژه «شفافيت بين المللی»، نشان ميدهد که ايران از لحاظ مالی يکی از فاسد ترين کشور های دنيا است. در سال ۲۰۱۳، از ميان ۱۷۷ کشور دنيا ايران همرديف کامرون و آفريقای مرکزی و گينه نو، در رده ۱۴۴ بوده و در خاور ميانه و آفريقای شمالی هم، از ميان نوزده کشور، تنها پنج کشور در موقعيتی بد تر از ايران بوده اند.

طبعا اين فساد گسترده هم بر محيط توسعه ايران تاثير بسيار بد دارد و هم بر زندگی روزمره مردم.

اگر بخواهيم از اصطلاح رييس بانک جهانی استفاده کنيم، که فساد مالی را «دشمن شماره يک مردم» توصيف کرده، بر چه موارد مشخصی در ايران می توانيم تاکيد کنيم؟


موارد زياد است، از پرونده های فساد منسوب به شهرام جزايری و بابک زنجانی گرفته تا آنچه اين روز ها در رابطه با معاملات ايران و ترکيه ميگذرد.

شايد يکی از ملموس ترين موارد تاثير مصيبت بار پديده فساد بر زندگی مردم، گزارش ها و داده هايی است که طی چند هفته گذشته درباره ابعاد اين پديده در سازمان تامين اجتماعی منتشر شده، و در رسانه های ايران «مرتضوی گيت» لقب گرفته.

واگذاری هايی که در اين امپراتوری عظيم مالی انجام گرفته، مبالغ کلانی که به صورت کارت های هديه به صاحب منصبان پرداخت شده، ريخت و پاش های مربوط به برگزاری جشن های پر هزينه، همه و همه از کيسه مردم دزديده شده.

فراموش نکنيم که اين سازمان حدود سی و پنج ميلون نفر را زير پوشش بيمه ای دارد. با آن فساد پر دامنه، چه بسا بيمارستان هايی که از تجهيزات لازم محروم شده اند و يا اصولا احداث نشده اند، چه بسا بازنشستگانی که حقوق شان پايمال شده. اين جا است که فساد به عنوان «دشمن شماره يک مردم»، چهره واقعی خودش را نشان ميدهد.

comments powered by Disqus

 
Home   |   About Khoie   |   Books   |   Articles & Essays
2014 © mrkhoie.com, All rights reserved. International copyright laws apply to all content